Bepaalde huisvesting Een geschiedenis van opvang en huisvesting van immigranten in Nederland, 1945-1995

Deze studie zoekt een antwoord op de volgende vragen: wat hadden nieuwkomers in de periode 1945-1995 aan huisvesting nodig en kon daarin worden voorzien? Wat waren hun verwachtingen en wensen, konden ze die verwezenlijken? En hoe ging Nederland als ontvangende samenleving om met die nieuwkomers die zich er wilden vestigen? Gingen zij er bij horen en kregen ze gelijke kansen, ook in de huisvesting? Wat werd de positie die zij gingen, of konden, innemen? Vragen dus naar in- of uitsluiting en naar integratie. In dit proces speelde de definitie van de nieuwkomers een belangrijke rol: hoe werden de nieuwkomers gezien?

Een belangrijke mijlpaal bleek de invoering van het minderhedenbeleid aan het begin van de jaren tachtig, dat alle ingezetenen gelijkstelde en hen bijgevolg insloot. Gelijke rechten zouden sindsdien ook gelijke kansen moeten betekenen. Merkten de immigranten in de praktijk dat zij gelijk behandeld werden? Kwam er een einde aan de achterstandspositie die de overheid had geconstateerd? Het Ministerie van VROM en de woningcorporaties waren belangrijke organisaties waarmee de nieuwkomers direct of indirect te maken hadden. Beëindigden ze de achterstandspositie en creëerden zij gelijke kansen?