De Rooie Rat moet haar deuren sluiten maar we zullen niet verdwijnen. Meer dan alles willen we doorgaan met de verkoop van kritische literatuur over politiek, economie, filosofie, en alle andere thema’s die gedurende 44 jaar een plek hebben gehad in ons assortiment. Ook willen we doorgaan met het organiseren van lezingen en boekpresentaties over nieuwe en oude titels die u volgens ons niet mag missen.

Na meer dan veertig jaar boekverkoop en fijne gesprekken ziet de Rooie Rat zich helaas gedwongen faillissement aan te vragen. Uiteraard zet het collectief achter de Rooie Rat in op een doorstart. We zijn hard aan het werk om hier eerste korte- en later ook lange-termijnoplossingen voor te vinden. Wanneer we concrete plannen hebben zullen we u daar natuurlijk zo snel mogelijk van op de hoogte stellen. Wat in ieder geval vaststaat is dat we eind september onze locatie aan de Oudegracht 65 op zullen moeten geven.

Door Rob Lubbersen

Wat een spannend boek! Wat een pageturner! Een krimi is er niks bij! En dan gaat het ook nog eens over ware gebeurtenissen. Over wat er misging bij de Nederlandse Spoorwegen, bij de NS dus. Een boek over het waarom van hele dure fiasco's. Over de Hogesnelheidslijn (HSL-Zuid) die 7,3 miljard euro kost in plaats van 3,4 miljard. Over Fyra-treinen die nooit in Nederland zullen rijden en een schadepost van 88 miljoen euro achterlaten.

Op 30 oktober verscheen de Nederlandse vertaling van “Kapitaal in de eenentwintigste eeuw” van de Franse econoom Thomas Piketty. Het boek is in Frankrijk lauw ontvangen, maar de Engelse vertaling, een pil van 685 bladzijden, heeft geleid tot een hausse aan reacties en het boek werd een bestseller. Er lijkt een discussie te worden opengebroken die lange tijd gesloten is geweest. Wat Piketty op basis van uitgebreide historische analyses op de agenda zet, is niet zozeer het feit dat we in het kapitalisme puissante rijkdom naast extreme armoede kennen. Velen hebben dat in de loop der eeuwen al waargenomen en daar theorieën aan gewijd.

Slavoj Zizek gebruikt in één van zijn shows het beeld van Wile E. Coyote die door de Roadrunner een ravijn is ingelokt. De kluns hangt al in de lucht als het in hem opkomt naar beneden te kijken. Pas wanneer hij ziet dat hij geen grond onder de poten heeft, stort hij naar beneden. Is het neoliberale subject een cartoonfiguur? Zwabbert hij al met vier poten in het luchtledige en moet hij de situatie slechts onder ogen zien om aan zijn verdiende einde te komen? Hoe is het mogelijk dat neoliberaal beleid verderwoekert, hoewel het crisis en sociale regressie brengt?