'Robuuste groei' en een 'een sterke positie' kenmerken de Filipijnse economie die 'zijn zwakheden te boven is gekomen', jubelt het Internationaal Monetair Fonds. Alhoewel de Filipijnse economie vorig jaar met meer dan zes procent groeide is het niet alleen rozengeur en maneschijn; arbeiders in bijvoorbeeld de exportindustrie hebben nog steeds te kampen met lage lonen en het stelselmatig schenden van hun rechten, stelt Felipe Hernandez van de Rosario Workers Association.

In Rosario staan meer dan 200 fabrieken met rond de 70.000 werknemers, de meerderheid van hen vrouw. In deze fabrieken, waar elektronica en textiel geproduceerd worden voor de export, heerst een officieus maar effectief verbod op vakbondslidmaatschap. Felipe; 'zodra managers merken dat werknemers van plan zijn in actie te komen tegen misstanden als het niet uitbetalen van uitkeringen of dat ze lid zijn geworden van de bond, worden ze gewoon ontslagen.' De hoge werkloosheid en het laaggeschoolde karakter van het werk maakt het makkelijk voor de fabriekseigenaren om vervanging te vinden. De economische groei verandert daar weinig aan; vorig jaar gingen er zelfs banen verloren. Om toch samen voor hun belangen op te kunnen komen zijn arbeiders in Rosario zich gaan organiseren op wijkniveau, in de Rosario Workers Association. Felipe; 'De associatie is een manier om mensen samen te brengen en samen in actie te komen, hopelijk als voorbereiding op de vorming van een daadwerkelijke vakbond, zoals de wet ons dat recht al lang geeft op papier'.

XminY steunt het werk van Rosario Workers Association met € 3000,-