Joke Smit Biografie van een feministe 1933-1981

'Een ontaarde moeder, een koolviswijf, een praktiserend nudist' - zo typeerde Joke Smit zichzelf in een van haar boeken. Ze viel al van haar geloof toen dat nog helemaal niet in de mode was. Ze had al een vrij huwelijk toen de seksuele revolutie nog lang niet in zicht was. En ze combineerde het moederschap met een volledige baan toen werken voor getrouwde vrouwen nog volstrekt taboe was.

In 1967 werd ze beroemd met 'Het onbehagen bij de vrouw'. Dat artikel, waarin ze ook haar eigen ervaringen als vrouw en als werkende moeder beschreef, werd hét startschot voor de Tweede Feministische Golf in Nederland. Korte tijd later richtte Joke Smit, samen met Hedy d'Ancona, de actiegroep ManVrouwMaatschappij op, manifesteerde ze zich in de PvdA en werd ze de motor achter talloze feministische initiatieven.

Een paar decennia na haar vroege dood - ze overleed in 1981 op achtenveertigjarige leeftijd aan de gevolgen van borstkanker - is Joke Smit nog steeds een begrip. Er is een emancipatieprijs naar haar genoemd, een onderzoeksinstituut, zelfs scholen en straten dragen haar naam. Maar wie was ze eigenlijk? Waarom werd deze feministe pur sang door haar broer getypeerd als 'vlijtig, gelovig en braaf'? En waarom moest Joke Smit altijd maar werken van zichzelf?