Genoeg is genoeg Over gezondheidszorg en democratie

In de AUP serie Studies over Politieke Vernieuwingen zijn twee spraakmakende nieuwe titels verschenen. In Genoeg is genoeg en De beste de baas? worden hyperdemocratisering van de zorg en het merocratisch ideaal tegen het licht gehouden.

Niet zo lang geleden betekende ziek zijn dat je was vrijgesteld van maatschappelijke verplichtingen. Tegenwoordig ligt dat heel anders. Van zieken wordt verwacht dat zij zoveel mogelijk blijven werken en hun normale taken doen. Zieken krijgen er zelfs een aantal taken bij. Zij moeten actief participeren in hun eigen behandeling, prikken, stomazakjes verwisselen, oefeningen doen, uitzoeken waar de beste arts zit voor hun specifieke kwaal, en uitzoeken bij welke verzekeraar zij zich het best kunnen inschrijven als klant. Daarnaast moeten ze meepraten in de cliëntenraad van het ziekenhuis, met de medici die richtlijnen opstellen over hun ziekte, met onderzoekers die van hen willen horen waarnaar zij onderzoek zouden willen doen, met de overheid in talloze symposia, en themamiddagen over vraagsturing, empowerment en 'het patiëntenperspectief'.

Margo Trappenburg bespreekt in Genoeg is genoeg de positieve, maar vooral ook de negatieve gevolgen van deze hyperdemocratisering in de zorg.

Elk individu moet gelijke kansen hebben en zijn of haar maatschappelijk positie mag niet bepaald worden door afkomst, bezit, ras of sekse. Alleen zijn of haar eigen inzet en talent mogen tellen. Dit 'meritocratische ideaal' wordt in onze samenleving breed omarmd, Maar is dit ideaal wel zo aantrekkelijk?

In De beste de baas? buigt een aantal bekende filosofen en sociologen zich over de keerzijden van dit ideaal.

De serie Studies over Politieke Vernieuwingen beoogt via spraakmakende en grensverleggende studies bij te dragen aan het debat over vorm, plaats en werking van de moderne politiek. De politiek verandert in snel tempo van karakter. Dit maakt het nodig om oude vanzelfsprekendheden opnieuw te overwegen. Deze politieke heroriëntatie is begonnen in de jaren '70 van de vorige eeuw met het debat over de hervorming van de verzorgingsstaat. Maar ze is na de omwentelingen in Oost Europa en de aarzelende politieke eenwording van West Europa boven aan de theoretische en politieke agenda komen te staan.

De serie staat onder redactie van Ido de Haan en Tsjalling Swierstra.