Op een blauwe dag geboren Een geschiedenis - indrukken van een jongen met een bijzonder brein

'Ik ben geboren op 31 januari 1979, een woensdag. Ik weet dat het een woensdag was omdat de datum me blauw bijstaat, en woensdagen zijn altijd blauw, net als het cijfer negen of het geluid van harde, ruziënde stemmen.'

Daniel heeft een obsessieve behoefte aan orde en regelmaat. Zo moet hij elke ochtend 45 gram pap eten, op vaste tijden zijn kopjes thee drinken en voor hij het huis verlaat altijd het aantal kledingstukken tellen dat hij draagt. Getallen en woorden zijn Daniels vrienden, hij ziet ze als kleuren en vormen. Hij legt uit hoe hij razendsnel rekent, priemgetallen herkent, kalenderdagen benoemt en talen leert: voordat hij geïnterviewd werd voor de IJslandse tv, leerde hij in een week IJslands.

In deze prachtige, sensationele internationale besteller (o.a. twee maanden op de New York Times Bestseller List non-fictie) laat Daniel Tammet de lezer voelen hoe het is om een autistisch brein te hebben. In zijn droogfeitelijke stijl schrijft hij roerend en inspirerend over zijn soms geniale, soms ongemakkelijke brein, zijn dierbare familie, zijn weg naar zelfstandigheid, zijn werk als vrijwilliger in Litouwen, zijn ontluikende liefde, zijn taalvermogen en rekengeheugen, zijn ontmoeting met Kim Peek, het optreden op de IJslandse TV en zijn internetbedrijf voor taalcursussen.

"Wat dit boek zo fascinerend maakt, is het persoonlijke aangrijpende verslag over wat een kind met deze gaven mist, hoe problematisch zijn ontwikkeling is en hoe hij erin slaagt stap voor stap over zijn sociale tekortkomingen heen te komen om uiteindelijk tot een volkomen zelfstandige volwassen man uit te groeien. Daniel vertelt over zijn epileptische aanvallen, zijn obsessieve behoefte aan orde en routine, en wat een enorm probleem zelfs het lawaai van tandenpoetsen voor hem is. Al die eigenschappen behoren tot het Asperger-syndroom, maar zijn nooit door iemand persoonlijk zo invoelbaar verwoord. Hij doet dit op zo'n manier dat je steeds meer met hem mee gaat voelen."
-- Prof. dr. Dick Swaab, Nederlands Instituut voor Neurowetenschappen