De legale rest Gemengd gehuwde Joden onder de Duitse bezetting

Vóór de Jodenvervolging inzette, moesten de Duitsers definiëren wie als Jood beschouwd diende te worden. Hierbij werd geen religieus principe gehanteerd, maar een afstammingsprincipe. Iemand die minimaal drie Joodse grootouders had, was ?Volljude?, volbloed Joods in de nazi-terminologie. Dat waren in Nederland ruim 140.000 mensen en voor deze groep kenden de Duitsers maar één oplossing: vernietiging. Daarnaast waren er ook nog zogenaamde halfjoden en kwartjoden en meer dan tienduizend gemengd-gehuwden. Deze groep, waarvan één van de partners Joods was en de ander niet, bleek in eerste instantie vrijgesteld te zijn van deportatie en vernietiging. De juridisch-politieke en bureaucratische strijd die de verschillende Duitse instanties voerden om tot een sluitende definitie en daarmee tot het lot van deze groep te komen, ging door tot 1945.

Over de auteur(s):
C.J.F. (Coen) Stuldreher (1926-2007), historicus, was van 1955 tot 1991 werkzaam bij het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie.