Stad en land

Bij de uitreiking van de C. Buddinghâ??-prijs in 2006, waarvoor hij was genomineerd met zijn debuut Geef mij een wonder, kondigde Alexis de Roode het al aan: dit was het openingsdeel van een vijfluik en het echte werk moest nog beginnen. Zijn volgende bundel zou Stad en land gaan heten.

Twee jaar later is het zover. Ditmaal geen gedichten over relaties, en al helemaal niet over gevoelens. In Stad en land gaat het over de mens in relatie tot zijn veranderende omgeving. De Roode houdt een poëtisch pleidooi voor de handhaving van de menselijke maat bij de inrichting van het landschap. Hij fulmineert tegen ijdele architecten, tegen nieuwbouwwijken, tegen de vergaande industrialisering van de maatschappij. Maar gelukkig heerst er niet alleen droefenis in Stad en land. Tussen al het betonnen geweld heeft De Roode oog voor de mens als kosmisch wezen, â??de stadâ?? als huis van de mensheid. En hij bezingt â??het landâ?? in regelrechte natuurlyriek.

Stad en land wordt gepresenteerd op de Nacht van de Poëzie 2008, in het tijdelijke, maar toepasselijke onderkomen gelegen op de Vinex-locatie Leidsche Rijn. De Roode zal dit jaar de nacht openen.