Boeken branden slecht

1936, het begin van de Spaanse Burgeroorlog. De stad La Coruña beleeft een nachtmerrie: op het plein verbranden falangisten een grote stapel boeken. Boeken uit de vele Ateneos, de culturele verenigingen, uit bibliotheken en uit privéverzamelingen van de overwonnenen. De rook is plakkerig en stijgt niet op. En ruikt naar mensenvlees.

In Boeken branden slecht worden overwinnaars en overwonnenen gevolgd, over een tijdspanne van drie generaties. De levens van boeken, mensen en taal lopen dwars door elkaar. Ze vormen een even intens als spannend verhaal dat heen en weer beweegt tussen brute pogingen tot repressie en onbedwingbare drang naar vrijheid.
De wasvrouw die beelden ziet in de stroom van de rivier, de bal van de Diligent, de tangozanger, Rosa de stenografe, de dwangmatige bijbelverzamelaar - ze vullen een universum van bijzondere stemmen, herinneringen die op onvergetelijke wijze galmen of fluisteren. Boeken branden slecht volgt de verbrande boeken en hun lezers, maar ook de verbranders, en cirkelt zo rond de oorzaken en gevolgen van de Burgeroorlog.