Amsterdam als emancipatiemachine

De stad is de laatste tijd slecht in het nieuws. Criminaliteit, verpaupering, 'kut-Marokkanen', zwarte scholen, ergernissen in vele soorten en maten. Als het gaat om een analyse van deze problemen komt het multiculturele drama al snel bovendrijven. Een drama waarvan de stad bij uitstek het toneel is.

In 'Amsterdam als emancipatiemachine' laten Leo Platvoet en Maarten van Poelgeest zien dat de stad een dynamisch geheel is. De spelers in het drama betreden het toneel, spelen hun rol, verlaten het toneel, waarna anderen hun rol overnemen. Zo is een achterstandswijk in feite een emancipatiewijk waar de meeste nieuwelingen na hun stijging op de maatschappelijke ladder plaats maken voor anderen die op hun beurt hetzelfde proces doormaken.

Door de permanente stroom van nieuwkomers en vertrekkers kent Amsterdam een veel grotere dynamiek dan de kille cijfers doen vermoeden. In dit boek wordt achter die cijfers gekeken: niet de statische foto, maar de dynamische film wordt in beeld gebracht. Dan blijkt bijvoorbeeld dat het beter gaat met de immigranten dan velen (willen) weten.

Van Poelgeest en Platvoet hebben hun opvattingen getoetst in interviews met een achttal deskundigen, die spraakmakend of baanbrekend werk hebben verricht in het denken over stedelijke problematiek en integratie. Deze interviews met Zeki Arslan, Walter Etty, Mark Hanou, Paul Jungbluth, Sako Musterd, Kitty Roukema, Paul Scheffer en Jean Tillie zijn integraal in dit boek opgenomen.