Mensenlandschappen

Indrukwekkend epos over de Turkse bevrijdingsstrijd nu opnieuw uitgebracht.

'...Ze zijn bang voor onze liederen...', schreef ooit Nâzim Hikmet, de grootste dichter die Turkije heeft gekend. Hikmets werk moest in het geheim gepubliceerd en gelezen worden. Zijn naam kwam bij velen alleen gefluisterd over de lippen. Maar bij het horen van die naam zullen de ogen van veel Turken gaan schitteren. Hikmets poëzie is een begrip, een uitdrukking van hoop, een dichterlijk gevecht om vrijheid. In de gevangenis van Bursa begon Hikmet aan het epische gedicht Mensenlandschappen. Hij schreef de gedachten neer van boeren, dagloners, arbeiders en soldaten. Hij gaf zijn medegevangenen een stem, vertaalde hun verhalen in poëzie, zette ze om in traditionele en avant-gardistische beelden.
Hikmets taal, die bitterheid en humor, tederheid en verdriet in zich verenigt, is nu toegankelijk gemaakt voor het Nederlandse lezerspubliek

Nâzim Hikmet publiceerde op zestienjarige leeftijd zijn eerste gedicht. Zijn grote epos Mensenlandschappen verscheen in 1995 bij De Geus. De Turkse auteur wordt in één adem genoemd met schrijvers als Lorca, Neruda en Majakovski.