Wit licht

Met Jean Seberg als ideaalbeeld moet je bij het zoeken naar je 'grote liefde' onvermijdelijk compromissen sluiten. En dat deed Rob de Keizer, een leven lang.
Nu het einde nadert verdraagt hij geen enkele werkelijkheid meer, geen literatuur, geen herinneringen. Alleen met alcohol is hij in staat te existeren. Op zijn best is hij als hij in zijn verlopen antiquariaat op een oude radio vijf dagen achtereen naar een cricketmatch kan luisteren, een fles whisky onder handbereik.
Dan komt Jean in zijn leven en raapt hij de gehavende restanten van zijn karakter, zijn gevoel en zijn wil bij elkaar. Hij moet aan de bak, hij heeft een rol te spelen. Grote gevoelens komen terug: passie, eerzucht, trouw.
Het compromissen sluiten is voorbij. Dit is de trein waarop hij heel zijn leven heeft gewacht, dit is de trein die hem zal brengen naar een plaats waar zuiverheid heerst en wit licht straalt.