De gelukzoeker

Dit meeslepende verhaal over de economische vluchteling verscheen in 1939 als feuilleton in het tijdschrift Gringoire. Onder de titel Les Echelles du Levant schreef Irène Némirovsky deze roman over de door geld geobsedeerde arts. Frankrijk in de jaren twintig. Dario Asfar komt naar Frankrijk in de hoop op een beter leven. Deze half Griekse, half Italiaanse arts raakt echter verstrikt in schulden en hij en zijn gezin lijden honger. De xenofobe, benepen Franse maatschappij kijkt de vluchtelingen met de nek aan. Zijn wanhoop drijft hem tot kwalijke praktijken. Langzamerhand wordt hij een sluwe charlatan, een regelrechte oplichter, die als goeroe van de psychoanalyse heel mondain Parijs aan zijn voeten krijgt. Zijn zoon verliest alle achting die hij ooit voor zijn vader had. Dario Asfar wordt achtervolgd door zijn verleden. Zijn armoedige, sombere jeugd en de discriminatie die hij daarna in Frankrijk ondervond, met het daaruit voortvloeiende gevoel van mislukking en maatschappelijke schaamte, leidden tot zijn obsessie voor geld en aanzien.

Irène Némirovsky (Kiev 1903-Auschwitz 1942) woonde pas tien jaar in Frankrijk toen ze in 1929 haar eerste manuscript, David Golder, naar de Franse uitgever Bernard Grasset stuurde. De roman oogstte meteen een enorm succes. Haar literaire carrière werd echter bruut afgebroken door de inval van de nazi's in Frankrijk. Toen ze in 1942 als statenloze joodse werd weggevoerd, lukte het Irène nog net een koffertje met het manuscript van Storm in juni aan haar dertienjarige dochter Denise te geven. Denise besloot op haar 74ste dat Storm in juni gepubliceerd mocht worden.