Unamuno

Een bonte verzameling studenten, kunstenaars en vrijdenkers wil ontsnappen aan de wetten en regels van de burgerlijke samenleving. Ze gaan op zoek naar een plaats waar ze kunnen leven op hun eigen manier: in vrijheid, met elkaar. Als twee van hen stuiten op een vervallen boerderij met wat land eromheen, weten ze dat ze hun vrijplaats gevonden hebben. Ze schrapen hun schamele bezittingen bij elkaar, weten hier en daar wat te lenen, en kopen het gebouw en de grond. Het 'nieuwe volk' zal gaan leven van wat het land opbrengt en van de verkoop van zelfgemaakte kaas. Maar eenmaal bezig kwijnt de Homo Ludens weg. De spanningen tussen de bewoners lopen hoog op en een deel van de groep vertrekt. Voor de achtergeblevenen ontstaat een zwaar gevecht om de idealen te overleven.

Bij het schrijven van zijn debuut is Michiel Löffler geïnspireerd door de filosoof Miguel de Unamuno (1864-1936, Bilbao). Unamuno had grote invloed op het intellectuele leven in Spanje. Gedurende zijn leven werd hij dikwijls heen en weer geslingerd tussen de dictaten van de rede en de verlangens van het hart. Net als Tolstoi verlangde Unamuno ernaar te kunnen leven als een eenvoudige boer. Maar dat kon niet meer - de twijelende en kritische rede had dat alles verstoord.