De laatste liefde van de president

Moskou 2013: in een dichtgevroren openluchtzwembad met uitgehakte wakken viert Sergej Pavlovitsj Boenin met andere staatshoofden het vierhonderdjarig bestaan van de Romanov-dynastie. Wodka drinkend met Poetin en lichamelijk in uitstekende conditie is de Oekraïense president Boenin op het toppunt van zijn macht.
Maar macht maakt eenzaam. Wat heb je aan geld en invloed als je niemand meer kunt vertrouwen? Twee jaar later staan de zaken er voor Boenin dan ook slecht voor: sinds zijn harttransplantatie zit hij opeens onder de sproeten; de weduwe van zijn donor heeft afgedwongen dat zij gaat waar het hart staat; een invloedrijke oligarch dreigt het hele land af te sluiten van elektriciteit en de Amerikanen zijn clandestien een aardappel aan het kweken ter grootte van een stadion.
Koerkov onderzoekt in De laatste liefde van de president hoe het iemand in Corruptistan in het hoogste ambt vergaat. Met veel invoelingsvermogen, spanning, humor en cynisme beschrijft hij afwisselend het leven van Boenin, van zijn vroege jeugd in de Sovjet-Unie, zijn carrière binnen de nieuwe elite van de Oekraïne tot zijn rol als machtigste man van het land.

Het uitbrengen van deze roman veroorzaakte voor Koerkov allerlei problemen: hij is ondervraagd door de Oekraïense geheime dienst, zijn boeken zijn in Rusland uit de schappen gehaald en hij was het onderwerp van een diplomatiek relletje toen Poetin probeerde te voorkomen dat de schrijver een lezing zou geven tijdens de Salon du Livre in Parijs. Het boek werd geschreven voordat Viktor Joesjtsjenko begon met zijn Oranje Revolutie; zijn dioxinevergiftiging had makkelijk in deze roman gepast.