Pluche Over de banalisering van extreem-rechts

Een zucht van opluchting klonk door Vlaanderen na de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober. De opmars van extreem-rechts bleek geen natuurwet te zijn, het cordon hield stand en Vlaanderen bleef leefbaar. Ook Karel De Gucht ziet in de verkiezingsuitslag een belangrijke, meer dan symbolische overwinning voor de democratie. Maar tezelfdertijd waarschuwt hij voor valse hoop. Er is meer nodig dan goed bestuur en goede communicatie om racisme terug te drijven. En de schaduw van extreem-rechts reikt verder dan enkele gemeente en districtsraden. Veel verder zelfs dan de politieke arena. Het populisme, dat politiek onmogelijk maakt, is doorgedrongen in kringen en partijen die traditioneel niet in de extreemrechtse hoek onder te brengen zijn. Het maatschappelijk klimaat werkt de banalisering van extreem-rechts in de hand. De komende maanden moet nog duidelijk worden of de gemeenteraadsverkiezingen een trendbreuk vormden in de Vlaamse politieke geschiedenis of niet meer dan een hapering waren in het democratische afbraakproces dat intussen meer dan 15 jaar aan de gang is. Pluche is in de eerste plaats een aanklacht tegen het schuldig verzuim van vele politici, journalisten en intellectuelen die de democratische samenleving mee vorm zouden moeten geven. Want een democratie die twijfelt aan de kracht van haar overtuiging en een publieke opinie die de grenzen van het toelaatbare laat vervagen bieden extreem-rechts een pluchen zetel aan.