Kronieken. Deel 1

Verwacht geen gestructureerd, chronologisch geordend relaas. Bob blijkt nogal een aanhanger van de vrije associatie. Zo kan een passage over Dylan bij het label Leeds Music perfect uitlopen in het verhaal van Harry Truman die in Duluth een menigte toespreekt. Dylan schrijft zijn gedachten neer zoals ze bij hem opkomen, zonder er acht op te slaan of ze wel passen in de context of zelfs maar enige relevantie hebben voor de lezer. Misschien is het net dat wat Kronieken zo een grote levendigheid meegeeft. Zoals in zijn muziek kiest Dylan niet voor de makkelijke weg. In plaats van een snelle hap te serveren voor de luie lezer, vult hij de bladzijden met zijn hoogst persoonlijke invulling van het begrip autobiografie.