De blinde horlogemaker

In 1802 meende de Engelse theoloog William Paley eindelijk het bewijs voor het bestaan van God te hebben gevonden. Gefascineerd door de constructie van het horloge, dat te complex is om bij toeval te zijn ontstaan, concludeerde hij dat alle levende wezens doelbewust moeten zijn ontworpen, en wel door God. In 1859 zou Darwin het beeld van God als schepper van de natuur ernstig aantasten. Darwin toonde aan dat het leven zich in de loop van miljoenen jaren heeft ontwikkeld en niet in één keer kan zijn ontstaan: in de natuur is geen horlogemaker aan het werk geweest.

In De blinde horlogemaker spelen zowel Paley als Darwin een belangrijke rol. De eerstgenoemde als belichaming van het geloof in een voor de mens onbekende doelgerichtheid van de natuur, Darwin als ontdekker van het principe van de natuurlijke selectie. Uiterst boeiend schrijft Dawkins over zijn pogingen Darwins evolutieleer met behulp van computers na te bootsen. Het kunstmatige landschap van de computer verschaft meer inzicht in de ontwikkeling van de genen, de belangrijkste bouwstenen van het leven.