Pacifism as Pathology. Reflections on the Role of Armed Struggle in North America

Het pacifisme, als de ideologie van de vreedzame politieke actie, die belooft dat men de harde werkelijkheid van de huidige (staats)macht te boven kan komen zonder geweld te gebruiken, wordt hierin bekritiseerd als "in vele opzichten een contra-revolutionaire beweging die de status quo verdedigt en versterkt die zij beweert te bestrijden". Een essay van Mike Ryan is eraan toegevoegd waarin hij antwoordt op de stellingen van Ward Churchill en deze verder uitwerkt in verband met de omstandigheden in Canada. Met een inleiding van Ed Mead, die zelf 18 jaar gevangenisstraf achter de rug heeft voor gewelddadig verzet: "Ik zie mezelf als iemand die het middel van revolutionair geweld onjuist heeft aangewend in een tijdperk waarin het gebruik ervan niet geschikt was. En mijn kameraden en ik hebben daarvoor een verschrikkelijke prijs moeten betalen." Toch ziet hij evenals Churchill het al of niet gebruiken van geweld als een tactische en niet als een strategische kwestie. Helaas bekijkt hij alles vanuit de evenmin onomstreden ideologie van het leninisme, die bijvoorbeeld de machtsgreep van Castro in Cuba als een "revolutionaire overwinning" ziet.
Despite the title, the book does not denounce "true" pacifism, which is defined as refusing to use violence, but not refusing to face violence. Instead, it attacks what may quite rightly be considered as pathological pacifism: The idea that change can be compelled without any real risk to protesters. The message, ultimately, is this: Those who wish to use non-violent methods of resistance are welcome to do so, but they have no right to prevent others from overstepping those boundaries.

I must admit that I was prepared to agree with the argument before reading the book; the idea that real, significant change will happen without tremendous amounts of violence seems to me very naïve. At the very least, change will cause tremendous disruption of business as usual - and in the past, that has called down the repressive apparatus of the state. Both Churchill and Ryan are, in my view, right to point out that unless someone can disable that system, any movement for change will be neutralized - with force, if need be.