Utrechts oudste kloosters Van Sint-Salvator tot Sint-Paulus

Utrecht kent een lange en belangrijke monastieke traditie. Het is immers in een kloosterlijke instelling - het omstreeks 695 door Willibrord gestichte en in de eerste plaats aan Sint-Salvator gewijde 'monasterium' of missieklooster - dat de Utrechtse kerk haar basis heeft gehad.
Als monastieke opvolgster van dit oude Utrechtse monasterium werd omstreeks het jaar 1000 door bisschop Ansfried op de Hohorst bij Amersfoort een nieuwe kloostergemeenschap gevormd. Deze gemeenschap, niet lang na het ontstaan ervan werd georganiseerd als benedictijner abdij, en voorts rond 1050 door bisschop Bernold overgebracht naar de stad Utrecht, waar ze als Sint Paulusabdij naast de kapittels aldaar en in de entourage van de bisschop een belangrijke plaats ging innemen.
Over de monastieke traditie in Utrecht en de ontwikkeling ervan, van Sint Salvator (de tijd van Willibrord) tot Sint Paulus (de twaalfde eeuw), verhaalt dit boekje, geschreven door mw. Charlotte J.C. Broer.