Zeeuwse babbelaars en Turks fruit

Twee vriendinnen uit verschillende culturen schrijven over hun leven in de moderne maatschappij.

Wanneer José Buitendijk in Esta een column leest van Çilay Özdemir, herinnert ze zich haar klasgenootje uit de brugklas en ze stuurt haar een brief. Er ontspint zich een correspondentie tussen de twee vrouwen en de vriendschap van vroeger leeft weer op. José groeide op in een dorp en haar jeugd speelde zich af rond de kerk. Çilay kwam uit Turkije en probeerde in Nederland haar eigen plek te vinden, wat soms lukte en soms ook helemaal niet.
Tegen de tijd dat de twee oud-klasgenoten elkaar weer treffen woont Çilay als single in Amsterdam, en José woont met man en kinderen in de Hoeksche Waard. Ze schrijven elkaar over hoofddoekjes versus zondagse hoedjes, over klederdracht en boerka's en kerk en moskee, maar ook over single zijn, kinderen en werk. Wanneer Çilay haar nieuwe liefde volgt naar Jordanië levert dat veel stof op voor een uiterst levendige correspondentie.

In Zeeuwse babbelaars en Turks fruit schrijven José en Çilay elkaar over hun achtergrond, de dingen die hen bezighouden en hun visie op de wereld en de actualiteit. Vaak zijn ze het met elkaar eens, nog vaker niet, maar altijd vinden ze elkaar weer in hun pogingen de ander te begrijpen.