Met de komst van de World Cup 2010 zijn speciaal politieverordeningen in het leven geroepen, de zogenaamde by-laws. Met deze verordeningen in de hand poetst de overheid de armen uit de stad weg. Locaties die uitermate geschikt waren voor goedkope huisvesting, worden nu gebruikt om peperdure stadions te bouwen. De overheid trekt de portemonnee flink open voor gebouwen die maar een maand gebruikt gaan worden. De komst van het Wereldkampioenschap Voetbal maakt de situatie voor de sloppenwijkbewoners alleen maar lastiger.

Al jarenlang onderhandelt het bestuur van Kaapstad, West Kaap Zuid-Afrika, met vertegenwoordigers van daklozen over goede huisvesting. Ontwikkelingen stagneren en ondertussen leven armen onder erbarmelijke omstandigheden, veelal in sloppenwijken. Het is niet zo dat er helemaal niets gebeurt. Zo bouwde de overheid wel huizen voor mensen met een minimaal inkomen, maar dan op zo'n dertig kilometer verwijderd van de stad. Een beetje uit het zicht graag.

De komst van het wereldkampioenschap trekt veel pers en liefhebbers aan. Een uitgelezen moment voor Abahlali baseMjondolo of the Western Cape (AbM-WC) oftewel de organisatie van de sloppenwijkbewoners van de West Kaap, om van zich te laten horen. Op zaterdag 22 mei 2010 start de campagne 'Right to the City' in Kaapstad. De boodschap is glashelder: de wereld laten zien dat het Wereldkampioenschap Voetbal 2010 absoluut niet ten goede komt aan de armen.

Bezetting
Het eerste deel van de campagne bestaat uit het bezetten van overheidsgebouwen, met een speciale voorkeur voor het gebouw van de Dienst Huisvesting. Zodra de actievoerders ontruimd worden, zullen ze een kamp opslaan voor de deur van dit gebouw. Deze actie is op meerdere wijzen een provocatie, aangezien tijdens de Wereldkampioenschappen daklozen uit de stad verwijderd worden in naleving van de vernieuwde by-laws.

De AbM-WC wil publieke toiletten bezetten. Niet alleen om in te slapen, maar ook om als opslag te dienen en als mogelijkheid om kleren te wassen. Ook dit is in strijd met de by-laws. Naast de nieuwgebouwde stadions willen zij kampen opslaan. Om zo voor iedereen zichtbaar te maken dat de armen van Kaapstad onder deplorabele omstandigheden leven. Ook maken de acties de keuze van de stad pijnlijk inzichtbaar om geen geld vrij te maken om de levensomstandigheden van de armen te verbeteren, maar wel veel land en Rand uit te trekken voor de stadions. Om te onderstrepen dat er binnen de stad wel degelijk ruimte is, willen de actievoerders braakliggende stukjes land bezetten door daar tijdelijk kampen op te zetten.
Met deze acties laat AbM-WC horen en zien dat armen het recht hebben om in de stad te leven. Zij hebben, net als ieder ander, de behoefte om dicht bij werk, winkelcentra, ziekenhuizen en scholen te wonen. Hoe verder ze van de stad verwijderd raken, hoe lastiger het is om werk te vinden en te houden. En hoe kleiner de mogelijkheid om uit de situatie van armoede te breken.