De overheid van Oeganda heeft om de regering van Rwanda tevreden te stellen besloten om alle Rwandese vluchtelingen gedwongen naar hun land terug te laten keren. Ongeacht de individuele omstandigheden. De afspraak tussen beide regeringen leidde in 2010 tot de aanval op het kamp Nakivale. De vluchtelingen in dit kamp waren van te voren niet op de hoogte gesteld van de dreigende uitzetting. Integendeel, ze kregen enkele dagen voor de gedwongen uitzetting te horen dat er extra voedselpakketten zouden worden uitgedeeld en asielaanvragen versneld gehonoreerd. Toen de vluchtelingen ontdekten dat ze werden verzameld om naar Rwanda uitgezet te worden, brak er grote paniek uit. Meer dan tweeduizend vluchtelingen werden op laadbakken van vrachtwagens gedwongen en moesten zo honderden kilometers naar Rwanda afleggen. De vluchtelingen beschouwen dit als het ultieme verraad van de Oegandese overheid, omdat hun leven in Rwanda niet zeker is. Bij hun terugkeer staan zij bloot aan de toorn van president Paul Kagame – de zoon van een in 1959 uit Rwanda verdreven Tutsi – die alle Hutu vluchtelingen verantwoordelijk houdt voor de genocide van 1994.

Na de inval in 2010 hebben een aantal vluchtelingen l'Union de Rwandais contre le Retour forcé (URAFR), oftewel de Unie van Rwandesen tegen gedwongen terugkeer, opgericht. Een organisatie van Rwandese vluchtelingen die in de vluchtelingenkampen wonen of al asiel hebben gekregen. Zij komt op voor de rechten van vluchtelingen, door te lobbyen bij de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie en internationale burgerrechtenorganisaties. Daarnaast biedt URAFR praktische hulp aan voor pas aangekomen Rwandese asielzoekers: bij het organiseren van een asielaanvraag of bij het voorzien in de eerste levensbehoeften zoals eten en onderdak. URAFR biedt verder uitleg over de asielprocedure en de rechten en plichten van vluchtelingen.

URAFR vraagt XminY om geld waarmee zij een campagne kan starten om druk op de Oegandese overheid uit te voeren, zodat er een einde komt aan de onrechtvaardige behandeling van Rwandese vluchtelingen. De campagne zal bestaan uit het verzamelen van handtekeningen in de vorm van een petitie en het organiseren van een demonstratie. Daarnaast worden advocaten gezocht, zodat er een aanklacht ingediend kan worden bij het Afrikaanse Hof voor de Rechten van de Mens.
URAFR wil ook de mensen die na de inval in 2010 zijn verdwenen registreren en lokaliseren om zo families te kunnen herenigen.

XminY steunde dit project met €1.665,-