In het Poolse Warschau wachten zeker 6000 families op een woning, waarbij de wachttijd kan oplopen tot 8 jaar. Hoe schrijnend ook, het is op zich niet uitzonderlijk voor een grote Europese stad. Opvallend is wel dat er zeker 30.000 appartementen leeg staan, vijf maal zoveel als er families op de wachtlijst staan. Hoe kan er sprake zijn van een jarenlange wachtlijst als er zoveel woningen leeg staan?

Privatisering
Dit heeft alles te maken met de privatisering van de woningmarkt. De stad verkoopt appartementen aan investeerders en de bewoners moeten vervolgens hun huis uit, ongeacht of ze een andere plek hebben om te wonen. Ook tijdens de strenge Poolse winters mogen de huurders op straat gezet worden. Vervolgens gebeurt er niets met het lege pand, omdat de eigenaar een speculant blijkt te zijn of überhaupt niet over de juiste vergunningen beschikt om te mogen verbouwen.

Daarnaast worden er door diezelfde investeerders veel nieuwe appartementen gebouwd, maar daarvan zijn de huren zo hoog dat niemand ze kan betalen. Het gevolg: een stad vol lege woningen, terwijl de voormalige huurders dakloos zijn of in speciaal gebouwde containers buiten de stad wonen.

Het heft in eigen hand
Het Syrena Collectief helpt huurders die hun woning uitgezet dreigen te worden. Ze blokkeren samen de woning als de ontruimingstroepen komen, zetten andere sloten op de deur en leren de huurders alles over huurrechten. Maar dat is niet enige wat het collectief doet. Ook openen ze lege huizen en maken er weer woningen van voor mensen die elders hun huis uit zijn gezet. Samen met de bewoners knappen ze de huizen op, sluiten water en gas aan en helpen de bewoners verhuizen. Ook voeren het collectief en de huurders samen actie om het stadsbestuur ertoe te bewegen om het privatiseringsbeleid terug te draaien en ervoor te zorgen dat er voldoende sociale huurwoningen beschikbaar komen in Warschau.

Door het succes van de acties breiden de activiteiten van het collectief zich inmiddels ook uit naar de openbare ruimte. Een bibliotheek die al 20 jaar leegstond werd tijdens een grote demonstratie weer in gebruik genomen en helemaal opgeknapt. Ook een zogenaamde 'melkbar' -een buurtrestaurant waar de minder bedeelden voor weinig geld kunnen eten – werd in oude glorie hersteld. Het stadsbestuur dreigde met ontruiming, maar onder grote druk van de buurtbewoners ging de stad overstag en hebben de bewoners de strijd om de melkbar – in ieder geval voorlopig – gewonnen.

XminY steunde het Syrena Collectief met € 3000,-