In Marokko zijn microkredieten booming business: 800.000 mensen maken er gebruik van voor een bedrag van meer dan 330 miljoen euro. Helaas wordt de methode door sommige microkredietverstrekkers gebruikt om snel geld te verdienen, waarbij ze de regels voor kredietverstrekking aan hun laars lappen. En daar gaat het mis.

Torenhoge rentes
In de Marokkaanse stad Ouarzazate leenden 4500 vrouwen geld van een organisatie die microkredieten verstrekt. Volledig te goeder trouw tekenden de vrouwen de papieren. Er waren geen voorwaarden aan gebonden en over het opstarten van een eigen bedrijfje werd door de verstrekker niet gerept. Alles leek koek en ei, totdat bleek dat de organisatie torenhoge rentes rekende en het geleende geld eerder terugeiste.

De vrouwen die niet konden betalen werden bedreigd en lastig gevallen. De vrouwen deden hun beklag, dit hadden ze immers niet afgesproken. Maar de organisatie verwees naar de kleine lettertjes van het contract, handig gebruik makend van het feit dat een groot deel van hun cliënten niet kan lezen.

Microkrediet voor levensonderhoud
Verblind door de hoge winstmarges nemen de kredietverstrekkers het niet zo nauw met de regeltjes. Hierdoor krijgen veel mensen een microkrediet om simpelweg in hun levensonderhoud te voorzien. En dat is vragen om problemen, want de hoge rentepercentages die de verstrekkers rekenen, kunnen nooit worden terugbetaald.

Microkredieten dienen in principe een integer doel, maar door malafide kredietverstrekkers is het in Marokko tot een web van macht, fraude en intriges geworden. De boze vrouwen uit Ouarzazate verenigden zich in een organisatie en dienden een klacht in tegen de directeuren van de organisatie. Maar in plaats daarvan werden de woordvoerders van de organisatie opgepakt en veroordeeld voor het in diskrediet brengen van de microkredietverstrekkers.

Dé oplossing tegen armoede
De organisatie ATTAC besloot de gedupeerde vrouwen te helpen en startte een solidariteitskaravaan die de slachtoffers opzoekt. De karavaan heeft als doel deze grote groep mensen zichtbaar te maken, zowel lokaal, als nationaal en internationaal. Microkrediet wordt vooral in het westen als dé oplossing tegen armoede gezien en van nadelen en misstanden wil men liever niet horen.

ATTAC wil de gevolgen van de wildgroei aan microkredietverstrekkers uit de taboesfeer halen, zodat er zo snel mogelijk naar een oplossing gezocht kan worden. De karavaan trekt op het moment door de regio. In elk dorp worden de slachtoffers opgezocht, zodat zij weten dat ze niet alleen staan en dat er een organisatie is die zich hun situatie écht aantrekt.

XminY steunt ATTAC/CADTM Marokko met € 2000,-

Microkrediet in Marokko
In 2008 was er al een microkrediet-crisis in Marokko. Toen bleek dat 10 procent van de cliënten hun lening niet zou kunnen terugbetalen. De centrale bank schatte dat 40 procent kredieten had van meerdere verstrekkers. De Wereldbank is groot voorstander van de uitbreiding van microkredieten in Marokko. Maar de bank erkent dat er, ondanks verschillende maatregelen, nog geen efficiënte bescherming van cliënten is. De grootste kredietverstrekkers, Al Amana en FBPMC, behaalden eind 2013 winsten van respectievelijk 45 en 28 procent. Bron: governancexborders.com

Opgepakte organisatoren in cassatie
De twee woordvoerders van de organisatie van slachtoffers van microkrediet, Amina Morad en Benacer Smaïni, werden in eerste instantie vrijgesproken van laster. Maar een nieuwe kredietverstrekker verscheen op het toneel en ging in beroep, waardoor Amina en Benacer in februari veroordeeld werden tot een jaar gevangenisstraf en een boete van 3500 euro. De redenen voor veroordeling zijn op z'n minst schimmig te noemen. Amina en Benacer gingen in cassatie en wachten nog op de uitspraak.