Celestine is 6 maanden in verwachting van haar zevende kind. Normaal gesproken zou dit een mooie tijd zijn voor een aanstaande moeder. Maar Celestine is allesbehalve een gemiddelde moeder. Op haar vijftiende overleed haar zus, haar enige familielid, en werd Celestine geërfd door haar 38-jarige zwager. Ze ging van school af om voor zijn drie kinderen te zorgen.

Een euro per dag
Inmiddels is Celestine 21 en heeft ze ook drie kinderen van zichzelf. Een daarvan is gehandicapt en heeft specialistische zorg nodig. Maar dat kan Celestine niet betalen. Ze werkt, hoogzwanger, op het land, waar ze omgerekend een euro per dag verdient. Haar man is werkloos, woont ver uit de buurt en bekommert zich niet om Celestine en de kinderen: 'Ik heb Celestine niet gevraagd om met me te trouwen. Ze is door haar ouders aan mij gegeven om voor de kinderen van haar zus te zorgen. Ik voel me dan ook niet schuldig of verantwoordelijk.'

Elke dag een verkrachting of mishandeling
In deze gemeenschap in Butula, West-Kenia begon Mary Makokha 15 jaar geleden de organisatie REEP, waarmee ze opkomt voor minderheden. 'We behandelen twaalf zaken zoals die van Celestine per week. Bovendien gaat er geen dag voorbij of er wordt een verkrachting of mishandeling gemeld. Wij brengen de slachtoffers naar het ziekenhuis en zorgen ervoor dat bewijsmateriaal niet ‘verdwijnt’. Dit gebeurt heel vaak om vervolging van de dader te voorkomen.’

Het zijn vooral meisjes tussen de vier en de zestien die slachtoffer worden van seksueel geweld. Zij kunnen nog niet voor hun rechten opkomen en hun ouders zwijgen over de misdrijven. Uit schaamte en angst voor gezichtsverlies. ‘De ouders zijn vaak niet blij met onze tussenkomst en vragen ons om geen zaak te beginnen tegen de dader. Maar daar doen we niet aan: er valt niet te onderhandelen als het gaat om kinderverkrachting.’

Mentaliteitsverandering
Het komende half jaar staat REEP daarom geheel in het teken van de campagne tegen verkrachting en kindbruiden. Op scholen en in dorpen wordt voorlichting gegeven aan kinderen. Een groep jongeren zal worden getraind om een signalerende functie te hebben, zodat ze mogelijke daders kunnen herkennen en REEP op tijd kan ingrijpen. Ook houden zij hun ogen en oren open als het gaat om families die de meisjes willen uithuwelijken omdat ze verkracht zijn.

‘We willen de ouders overtuigen dat ze alles op alles moeten zetten om seksueel geweld te voorkomen en wat ze kunnen doen als hun kind toch verkracht wordt. Dit vergt veel geduld en is een lang proces, want er zal een complete mentaliteitsverandering onder de bevolking moeten plaatsvinden. Niet alleen de ouders, maar ook de lokale instanties steken hun kop in het zand als het gaat om kinderverkrachting.’

Grote vis
'Die meisjes hebben helemaal niemand die het voor ze opneemt’, verzucht Mary. ‘Zij zijn de kleine visjes die het allemaal afzonderlijk op moeten nemen tegen een hele grote vis. Daarom willen wij met die meiden een grote vis worden die de strijd aan kan gaan met die ene hele grote vis. Om te zorgen dat de mensenrechten gewaarborgd worden en om het taboe rond seksueel misbruik onder de bevolking te doorbreken.

Het is emotioneel heel zwaar om elke dag geconfronteerd te worden met het leed van de slachtoffers en telkens weer te moeten vechten voor gerechtigheid. Maar we weigeren op te geven zolang dit immense probleem bestaat in onze gemeenschap en in de rest van Kenia.’

XminY steunt REEP met € 1500,-