​Het was een emotionele dag. De honderden demonstranten die zich begin augustus voor vrouwendetentiecentrum Yarl's Wood in Bedfordshire verzameld hadden, kregen bijval van de vluchtelingen achter het prikkeldraad. Uit de op een kier staande ramen kwamen zwaaiende handen tevoorschijn en de vrouwen schreeuwden: 'Wij willen vrijheid, wij willen vrijheid!' Een kippenvelmoment voor zowel de demonstranten als de inzittenden.

Mensonterend
Yarl's Wood is één van de grootste vrouwendetentiecentra ter wereld. Het centrum is berucht en al langere tijd in opspraak, onder andere omdat stafleden beschuldigd worden van seksueel misbruik. Vrouwen getuigen van maandenlange opsluitingen, niet wetend of ze er ooit nog uit komen. Racistische en discriminerende bewakers zijn geen uitzondering. Kamers van bewoners worden soms zomaar doorzocht, zonder reden.

Hongerstaking
De actiegroep Movement for Justice protesteert tegen de slechte en mensonterende omstandigheden waarin de vrouwen moeten leven. Bij dit protest waren enkele honderden mensen aanwezig: een gemixt gezelschap van zowel mannen als vrouwen, ouderen en kinderen. Een aantal van hen was vorige week vrijgelaten uit Yarl's Wood en zij vertelden over hun ervaringen binnen de muren.

Niets te verliezen
Niet zelden houden vrouwen uit protest een honkerstaking. 'Ik kon niet langer beleefd blijven, ik moest vechten voor mijn rechten', vertelde één van de pas-vrijgelaten vrouwen. En terwijl de laatste demonstranten vertrokken, klonk er uit een handvol achtergebleven mensen de woorden van Afro-Amerikaanse mensenrechtenactiviste Assata Shakur: 'We hebben niets te verliezen, behalve onze kettingen.'

Steun Movement for Justice met een eenmalige donatie.