Bewoners van sloppenwijk dwingen hun rechten af
Zes gezinnen vochten in 2011 tegen hun huisuitzetting in eMmaus, een sloppenwijk vlakbij Zuid-Afrikaanse havenstad Durban. De eigenaar van de grond had andere plannen met het terrein, waardoor de bewoners moesten wijken zonder dat hen vervangende huisvesting werd aangeboden. Medewerkers van dit bedrijf sloopten illegaal een van de hutjes en de gemeenschappelijke toiletten. De bewoners organiseerden daarop een protestdemonstratie tegen de huisuitzettingen.
Apartheid
Wie denkt dat met de afschaffing van de apartheid in Zuid-Afrika de omstandigheden van de township-bewoners zouden verbeteren, komt bedrogen uit: In en rond de sloppenwijken worden bewoners bedreigd, geslagen en zelfs vermoord. De huisuitzettingen en de protesten kennen dan ook een lange geschiedenis.
Het begon allemaal in 2005 met een wegblokkade die was georganiseerd door de bewoners van de township Kennedy Road. Zij protesteerden tegen de verkoop van het land waarop zij woonden. Land dat hen beloofd was door een plaatselijke wethouder. Tijdens de wegblokkade werden twaalf demonstranten opgepakt, tot verbijstering van de bewoners.
Wegblokkade
De bewoners lieten het er niet bij zitten en organiseerden zich. De beweging groeide uit tot een van tienduizenden aanhangers uit meer dan dertig buurten rond Durban. De reactie van de autoriteiten bestond uit honderden arrestaties, regelmatige politie-invallen en voortdurende doodsbedreigingen. Toch wist de beweging, genaamd Abahlali BaseMjondolo (Zulu voor ‘mensen die in hutten wonen’), een krachtige stem te laten horen. Zij organiseerde verschillende demonstraties en haalde zo de nationale en internationale pers.
No Land, No House, No Vote
Abahlali BaseMjondolo organiseerde ook de succesvolle boycot bij de plaatselijke verkiezingen in maart 2006 onder de leuze ‘No Land, No House, No Vote’. Deze boycot was bijzonder doeltreffend: de bewoners behaalden overwinning na overwinning. Tegelijkertijd wisten zij het bestuur van de nederzettingen te democratiseren, huisuitzettingen te verhinderen, toegang tot onderwijs in een aantal nederzettingen af te dwingen en tenslotte de industriële ontwikkeling aan de Kennedy Road te stoppen.
Ook lukte het de bewoners om toegang te krijgen tot de watervoorziening en elektriciteit. Zij dwongen betere sanitaire voorzieningen en toegang tot gezondheidszorg af. In een aantal sloppenwijken zijn met succes crèches opgezet en groentetuinen aangelegd.
Niet zo lang geleden zijn 'de twaalf van de Kennnedy Road' vrijgelaten. Tijdens de rechtszaak werd duidelijk dat de beschuldigingen vervalst waren. Een enorm succes voor de krottenwijkbewoners van Durban.
Abahlali BaseMjondolo heeft inmiddels afdelingen door het hele land en werd in 2011 onderwerp van de prijswinnende documentaire Dear Mandela. Deze werd in 2012 op verschillende filmfestivals over de hele wereld vertoond.
(11 juli 2012)
Apartheid
Wie denkt dat met de afschaffing van de apartheid in Zuid-Afrika de omstandigheden van de township-bewoners zouden verbeteren, komt bedrogen uit: In en rond de sloppenwijken worden bewoners bedreigd, geslagen en zelfs vermoord. De huisuitzettingen en de protesten kennen dan ook een lange geschiedenis.
Het begon allemaal in 2005 met een wegblokkade die was georganiseerd door de bewoners van de township Kennedy Road. Zij protesteerden tegen de verkoop van het land waarop zij woonden. Land dat hen beloofd was door een plaatselijke wethouder. Tijdens de wegblokkade werden twaalf demonstranten opgepakt, tot verbijstering van de bewoners.
Wegblokkade
De bewoners lieten het er niet bij zitten en organiseerden zich. De beweging groeide uit tot een van tienduizenden aanhangers uit meer dan dertig buurten rond Durban. De reactie van de autoriteiten bestond uit honderden arrestaties, regelmatige politie-invallen en voortdurende doodsbedreigingen. Toch wist de beweging, genaamd Abahlali BaseMjondolo (Zulu voor ‘mensen die in hutten wonen’), een krachtige stem te laten horen. Zij organiseerde verschillende demonstraties en haalde zo de nationale en internationale pers.
No Land, No House, No Vote
Abahlali BaseMjondolo organiseerde ook de succesvolle boycot bij de plaatselijke verkiezingen in maart 2006 onder de leuze ‘No Land, No House, No Vote’. Deze boycot was bijzonder doeltreffend: de bewoners behaalden overwinning na overwinning. Tegelijkertijd wisten zij het bestuur van de nederzettingen te democratiseren, huisuitzettingen te verhinderen, toegang tot onderwijs in een aantal nederzettingen af te dwingen en tenslotte de industriële ontwikkeling aan de Kennedy Road te stoppen.
Ook lukte het de bewoners om toegang te krijgen tot de watervoorziening en elektriciteit. Zij dwongen betere sanitaire voorzieningen en toegang tot gezondheidszorg af. In een aantal sloppenwijken zijn met succes crèches opgezet en groentetuinen aangelegd.
Niet zo lang geleden zijn 'de twaalf van de Kennnedy Road' vrijgelaten. Tijdens de rechtszaak werd duidelijk dat de beschuldigingen vervalst waren. Een enorm succes voor de krottenwijkbewoners van Durban.
Abahlali BaseMjondolo heeft inmiddels afdelingen door het hele land en werd in 2011 onderwerp van de prijswinnende documentaire Dear Mandela. Deze werd in 2012 op verschillende filmfestivals over de hele wereld vertoond.
(11 juli 2012)
Gepubliceerd op 11-07-2012