>>> Sluit Kamp Zeist - Close Camp Zeist <<<

Artikels Arend Zeevat:

Soedanees moet boete betalen voor zijn vrijheid

http://www.indymedia.nl/nl/2007/04/43558.shtml

Verslag van een schaduwbestaan

http://www.vanhartepardon.nl/artikelenview.php?artid=4147

( zie ook eerder artikel:

Hoe zit het nu met het asielbeleid???

http://www.indymedia.nl/nl/2007/03/42867.shtml )

Lied van Generaal Pardon
door Huub Oosterhuis

Zomer tweeduizend zes.
In Holland vallen geen bommen.
In Holland vallen mensen
in een diep zwart gat.

Als je papieren niet deugen
maak je bij ons geen kans.
Moest jij je land ontvluchten?
Dat is dan jammer voor jou.

Maar nog vóór het wintert
waait iets van lente aan:
stemmen zijn opgestaan,
willen opnieuw beginnen.

Rechtop komen te voorschijn
onder de lentezon
al onze vreemde bekenden
en vernemen de woorden
van Generaal Pardon.

Zomer tweeduizend zeven,
toekomst op een kier:
leven zullen zij, veilig
wonen zullen zij hier.

Voor Maribel Martinez Rodriguez.

De heren van gegoede stand
die willen jou niet kennen, want
jouw beroep staat hen niet aan.
Je kwam hier, je kwam ver vandaan.
De toestand thuis, was 't om te grienen?
Je ging hier daarom 'geld verdienen.'

De heren van gegoede stand
kennen je nu wel, ná de brand,
waarin jij stikte, 't leven liet,
je familie thuis, die heeft verdriet
en wij, wij lijden met hen mee
en zeggen tegen celstraf:"NEE!"

Je was hier echt geen 'crimineel,'
elf doden zijn er elf teveel.
Jouw doodsangst, onvoorstelbaar groot,
een cel, die jou geen uitweg bood.
Maar boven de gegoede stand

Vluchtelingen in Kamp Zeist

Door Marian van de Weerd,

VluchtelingenWerk Grenshospitium.

In Kamp Zeist verblijven vreemdelingen die niet tot Nederland zijn toegelaten; vreemdelingen, die om diverse redenen de hoop hadden in Nederland een nieuw en beter bestaan op te bouwen. Onder deze vreemdelingen bevindt zich een aantal die niet een beter, maar vooral een veilig bestaan zoeken. Een groot aantal van hen hebben na hun asielaanvraag een al dan niet langdurige asielprocedure doorlopen waarna door de Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND) negatief is beslist.

Zij verblijven ter uitzetting in detentie.

In Kamp Zeist verblijven sinds januari 2006 ook vreemdelingen die direct na hun aankomst in Nederland, nog voordat zij de grens zijn gepasseerd, asiel hebben aangevraagd.

Door Arend Zeevat

Graag wil ik het schrijnende verhaal van een Soedanese deserteur toevoegen. Hieronder volgt een deel van zijn verhaal:

"Hij heeft vijf jaar moeten wachten op een afwijzing van zijn asielverzoek en kon nergens heen, daar hij geen geld en identiteitspapieren had. Hij dook daarom onder bij zijn Nederlandse vrienden, die hem steun, opvang en menselijke warmte boden. Rust en de opbouw van een eigen leven werd hem echter niet gegund, daar hij opgepakt werd en voor tien maanden gevangen werd gezet in Kamp Zeist en op de detentieboot in Rotterdam. En dat zonder enig vorm van proces.

Het verhaal van Faruk, verteld door Mary.

(Opgetekend door Wessel.)

Mijn partner Faruk vluchtte in 1992 uit Kosovo. Nadat hij was afgezwaaid uit militaire dienstplicht werd hij opnieuw opgeroepen. Daar is hij niet heen gegaan waardoor hij gezocht werd en het land moest verlaten. Dat was hij toch al van plan geweest omdat hij als Albanees zijnde geen enkele kans op werk had in het door Servië gedomineerde Kosovo.

Na enige omzwervingen kwam hij in 1994 aan in Nederland waar hij asiel aanvroeg als dienstweigeraar. De Joegoslavische burgeroorlog was inmiddels al geruime tijd aan de gang.

Een Soedanese jongeman, woonachtig in Soest, werd van een messteek gered doordat een vriend van hem ertussen sprong. Zodoende werd niet hij maar zijn vriend neergestoken. Gevlucht voor de dreigementen van deze man zwierf de 28-jarige jongeman tien dagen door de straten waarna hij bij Slachtofferhulp aanklopte.
De jongeman leefde met een groot dilemma. Hij wilde een goede daad verrichten en de geweldpleger aangeven bij de politie. Hij wilde de samenleving beschermen tegen deze man en toekomstige geweldplegingen voorkomen. Daarnaast wist hij dat de politie hem zou kunnen aanhouden vanwege zijn illegale verblijf in Nederland. Toch koos hij ervoor het goede te doen, en eind mei deze man aan te geven.

Het verhaal van Ahmed, opgenoteerd door Astrid Essed. Ahmed heeft zowel in Kamp Zeist als in de bajesboten gezeten. Dit verslag bevat dan ook informatie over beiden.

"Bij de overbrenging naar het ziekenhuis werd zijn mond afgeplakt en hij tevens geboeid en in deze toestand moest hij zowel, tussen zijn bewakers, zitten in de wachtkamer (uiterst vernederend voor hem) en werd hij eveneens gebracht naar de behandelkamer."

Inleiding:

Het gesprek met Ahmed, een Afghaanse uitgeprocedeerde asielzoeker, die zowel gedetineerd ''bewoner'' is geweest van Kamp Zeist als van de bajesboot Rotterdam en de zeer twijfelachtige ''eer'' heeft, als ervaringsdeskundige tav beide detentiecentra te kunnen meepraten, was zowel indringend als onthullend.

Indringend vanwege de inhumane wijze, waarop met de gedetineerden, die op de bajesboten Rotterdam euphemistisch ''bewoners'' genoemd worden, wordt omgegaan en onthullend omdat een scala aan basisrechten van gedetineerden, zoals een goede medische behandeling, luchten in een menswaardige omgeving, het recht op een goede nachtrust, verantwoorde maaltijden en hygienische omstandigheden, met voeten worden getreden.