Home

Aktie bij Kamp Zeist

Werkgroep Stop Deportaties heeft op 14 mei jl. een lawaaidemonstratie gehouden bij een aantal bouwbedrijven en bij Kamp Zeist.

Hieronder twee citaten uit twee verslagen:

Citaat 1:

Na ook daar een klein uurtje te hebben gelawaaid, gingen we door naar ons volgende adres, Kamp Zeist. Maar nu om mensen een hart onder de riem te steken en te ondersteunen. Hen te laten weten dat er ook mensen buiten de bajesmuren zijn, die dit discriminerende onmenselijk beleid en handelen niet accepteren. Voor ons is het tevens erg belangrijk om tijdens de lawaaiacties ook te visualiseren waarom we bij de foute bedrijven op de stoep staan. Bij Kamp Zeist sloten tevens een aantal mensen zich bij onze lawaaidemo aan en hebben we nog een uurtje lawaai gemaakt en tennisballen met contactgegevens over de muur geslagen. Alhoewel de bajes vol zit kregen we dit keer niet ze veel reactie terug, wat ons verontrustte. De repressie in deze bajessen is ongekend en het lijkt erop dat de mensen zo bang zijn gemaakt dat ze amper lawaai durfden te maken.

Aan het einde, terwijl we weg gingen, moest de aanwezige smeris nog even moeilijk doen. Door aan te manen dat we op moeten rotten omdat de demo nu wel lang genoeg had geduurd. Dat gebeurde op een moment dat we bij het weglopen nog langs een aantal barakken van kamp Zeist liepen waar we voor de tweede keer wel veel reactie van binnen kregen. Omdat de gevangenen zich binnen duidelijk gesteund voelden, moest onze demo maar snel afgelopen zijn. Met paarden probeerden ze ons sneller te laten lopen, echter gingen we op ons eigen tempo door om nog lang te kunnen zwaaien naar de mensen binnen.

Citaat 2:

Rond 4 uur kwamen de demonstranten aan bij gevangenkamp Zeist en kwamen er nog een paar mensen van de AAGU bij. Samen probeerden ze contact te leggen met de mensen die binnen gevangen gehouden worden en is er geprobeerd de mensen binnen te laten weten dat ze niet vergeten zijn en dat er gestreden wordt voor hun vrijheid.

Er zijn weinig dingen zo confronterend als een gevangenkamp voor ongedocumenteerden. Zwaaiend en bonzend, achter meters dik NAVO prikkeldraad en betonnen muren probeerden de mensen die gevangen gehouden worden te laten weten dat ze ons hoorden. Politie te paard, te fiets en op motoren “begeleiden” de actie. En een groep in het zwart geklede Interne Bijstands Team jongens met bivakmutsen deden hun best de bezoekers weg te staren.

Door middel van tennisballen met daarop een telefoonnummer is er geprobeerd mensen een middel te geven om contact met buiten te laten maken.

Het was angstvallig stil binnen, en het was moeilijk te schatten hoeveel mensen er momenteel vastgehouden worden. Er werd steeds gereageerd met gebons en er is zeker contact gemaakt met een aantal gevangenen. Maar in vergelijking met vorige bezoeken was het erg stil, wat kan betekenen dat er momenteel weinig mensen binnen zitten of dat hen verboden wordt op ons te reageren. Liever dat eerste dan dat laatste. Hoe dan ook:

WE KOMEN TERUG!

Bron: http://www.indymedia.nl/nl/2009/05/59393.shtml