>>> Sluit Kamp Zeist - Close Camp Zeist <<<

Door Arend Zeevat

Graag wil ik het schrijnende verhaal van een Soedanese deserteur toevoegen. Hieronder volgt een deel van zijn verhaal:

"Hij heeft vijf jaar moeten wachten op een afwijzing van zijn asielverzoek en kon nergens heen, daar hij geen geld en identiteitspapieren had. Hij dook daarom onder bij zijn Nederlandse vrienden, die hem steun, opvang en menselijke warmte boden. Rust en de opbouw van een eigen leven werd hem echter niet gegund, daar hij opgepakt werd en voor tien maanden gevangen werd gezet in Kamp Zeist en op de detentieboot in Rotterdam. En dat zonder enig vorm van proces. Uiteindelijk werd hij zonder geld en papieren op straat gezet, daar de autoriteiten geen medewerking kregen van de Soedanese ambassade en er geen zicht was op uitzetting naar zijn land van herkomst.

Hij meldde zich opnieuw bij zijn Nederlandse vrienden, die hem opnieuw niet lieten vallen. Na een publiciteitscampagne meldde zich een vluchtelngenadvocaat en werd onderzocht of hij in aanmerking kon komen voor een regeling om hem alsnog van een verblijfsvergunning te voorzien.

Het lange wachten en de onzekerheid begonnen bij hem psychisch zijn tol te eisen. Het deed hem uiteindelijk besluiten zijn geluk elders te zoeken. Via Frankrijk wilde hij vorig jaar naar Engeland. Hij werd echter opgepakt en kreeg aanvankelijk een goede behandeling van de Franse autoriteiten, begeleiding, geld en onderdak. Tevens kreeg hij een tijdelijke verblijfsvergunning van een maand, die enkele malen werd verlengd daar men voor hem wel mogelijkheden zag voor het verkrijgen van een permanente vergunning. Toen hij op 13 juli 2005 zich meldde bij de Franse vreemdelingenpolitie voor een volgende verlenging werd hij in de gevangenis gezet. Bij de verificatie van zijn vingerafdrukken bleek dat hij eerder in Nederland was geweest. De Nederlandse autoriteiten gaven aan dat hij terug mocht komen. Hij kreeg geen mogelijkheid nog contact te hebben met zijn

begeleidster, die sowieso onbereikbaar was in verband met de Franse nationale feestdag.

Op 15 juli werd hij op het vliegtuig naar Nederland gezet. Men gaf hem geen gelegenheid om zijn spullen uit zijn kamer op te halen en de ? 160, door zijn Nederlandse vrienden aan hem gestuurd en door de politie in beslag genomen, kreeg hij niet terug. Opnieuw zonder geld en papieren kwam hij in Nederland aan, alwaar hem vooralsnog een voortduring van zijn bijzonder onzekere bestaan wacht. In de trein vanaf Schiphol naar de stad waar zijn Nederlandse vrienden wonen kreeg hij wegens het zwart reizen nog een boete."

Deze mensen die gezien hun humanitaire status bijzonder kwetsbaar en totaal rechteloos zijn worden, door het nieuw afgesloten prestatiecontract voor 2007 van Remkes en Verdonk met de politiebonden, tot de nieuwe 'Joden' van

onze samenleving. Zij worden gestigmatiseerd en er rust een prijs op huin hoofd. Is dit wat Meneer Balkenende bedoelde met de VOC-mentaliteit, daarbij refererend aan de glorieuze tijden van de Nederlandse slavenhandel.

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens is echter ook op huin van toepassing en de Nederlandse overheid heeft zich verplicht die Verklaring na te leven.

Het Nederlandse asielbeleid laat zien tot welk een bedenkelijk en antisociaal peil de Nederlandse samenleving is afgedaald. Over de ruggen van de sociaal zwakkeren worden budgettaire problemen bij de politie opgelost.

Ik schaam mij voor mijn Nederlandse nationaliteit.

Hoogachtend, met vriendelijke groeten,

Arend Zeevat