>>> Sluit Kamp Zeist - Close Camp Zeist <<<

Beweging tot Herstel van het Respect

email: sagitar [at] hetnet.nl

IT ARE THE MEDIA, STUPID !

Een initiatief als dat van Doekle Terpstra en zijn beweging Benoemen en Bouwen is na­tuurlijk alleen maar toe te juichen. Want elk paci­ficerend geluid tegenover de nu al jaren onafge­broken en oorverdovend dreunende tamtams van misprijzen en afschuw jegens bepaalde bevolkings­groepen en jegens de belij­ders van een bepaalde religie is natuurlijk meer dan welkom.

Maar er zal meer nodig zijn dan alleen maar simpele ver­kla­ringen, willen er werkelijk zoden aan de dijk gezet worden.
Een aantal zaken moeten daarom maar eens helder gesteld wor­den. Al liggen de accenten van de waan van de dag momenteel gans anders.

Allereerst is het noodzakelijk om onszelf zo langzamerhand eens open en zelfkritisch de vraag te stellen hoe we, als maatschappij, er heden ten dage intellectueel nu eigenlijk voorstaan. Niet best, dunkt me. Een soort intellectuele mid­denstand heeft hier het heft stevig in handen genomen. Massa­hyste­rie rond de islam en moslims als een funda­mentele bedrei­ging voor onze maatschappij, gevoed door deze nieuwe klasse van intellectuelen, tiert welig. Een ongeveer maatschappijbre­de collectieve zinsbegooche­ling hebben we ons via deze lieden op de hals gehaald dat het, als tribuut aan onze vrijheid van meningsui­ting, min of meer verplichte kost is om vrijwel dage­lijks de moslims en de islam aan de schandpaal nagelen. Aldus wordt het hoge goed van de vrijheid van me­nings­uiting plomp­verloren geusurpeerd voor het laagst denkbare doel: een con­stante hetze tegen bevolkingsgroepen.
Het wordt tijd dat aan de gijzeling van de intellectuele discours door boosaardig onbenul een einde komt.

Dat laatste kan alleen maar als men zich er nu eerst eens reken­schap geeft uit welke hoek deze stormwind nu eigelijk waait. Het zijn niet types als Wilders, die hier de stemming bepalen. Integendeel, in ieder café en aan iedere borreltafel zijn altijd al vele Wildersen met hun uitingen van xenofobie, raciale voor­oor­delen en cultu­rele superioriteitsge­voelens present geweest. Zonder dat echter hun geluiden maatschappe­lijk en politiek dominant konden worden. Types als Wilders waren er altijd al volop, maar de klemmende vraag is dus: wat maakte dat ze nu opeens naar het maatschappelijk voorfront worden gekata­pulteerd ? Het antwoord is duidelijk: het zijn media en de politiek die hier uiteindelijk het verschil hebben gemaakt.

Ontzuilde, koersloze, verveelde en steeds meer van alle norma­tieke ankers losgeslagen media hebben de mogelijkheid ontdekt om de maatschappij tot hun speelbal te maken en daar eigen agenda's op te richten. Het nieuws wordt niet langer weergege­ven, nieuwsitems worden eenvoudig zelf, naar behoefte, gecreë­erd. Maatschappelijke stromingen worden niet langer gevolgd en verslagen, nee maatschappelijke inzichten worden voortaan op maat zelf vervaardigd. Van 'newspapers' naar 'viewpapers' dus.

Het zijn dan ook de media, met hun hele coterie van medewer­kers en commentatoren die, achtereenvolgens, Fortuijn, Hirsi Ali, Ellian, Wilders en noem de steeds bedenkelijker uitven­ters van de anti-islam en anti-multiculturele boodschap maar op, eerst op het schild hebben gehesen. En die vervolgens hun dagelijk­se echoput zijn geworden als deze figuren en hun protagonisten eens een dag niet zelf lijfelijk in hun kolom­men aanwezig waren.

Het belang dat de media hierbij hebben is duidelijk. Macht. Want wat is nu mooier dan, eigenlijk stuur­loos zijnde, de maatschappelijke realiteit naar je hand te kunnen zetten ? En deze zelf vervaardigde realiteit vervolgens eindeloos in artikelen te kunnen coveren en recyclen.
Op het moment dat je daarmee bezig bent, heb je je bestaan als medium - een fraaie bijkomstigheid - dan bovendien vanz­elf ook weer richting en zin gegeven.

Niet types als Wilders moeten dan ook aangesproken worden op de ontaarding van ons maatschappelijk klimaat, zoals de club van Terpstra meent te moeten doen. Mensen van de geestesge­steld­heid van Wilders rijzen immers overal bij voortduring en onuitroeibaar als paddestoelen uit de grond. Zou deze speci­fieke Wil­ders - Geert dus - zich dan ook enigzins laten tempe­ren, zoals Doekle en companen dat graag zouden zien, dan staan er dichte drommen andere Wilder­sen in de coulissen klaar om zijn rol en toonhoogte over te nemen. En liefst nog verder op te voeren.

Een campagne richten op figuren als Wilders, of je hem daarbij nu wel dan niet openlijk noemt, helpt dus niks. Anderen drin­gen zich dan onmiddellijk naar voren als hij en stapje terug zou doen.
Het gaat er dan ook niet om wat types als Wilders doen, maar wat de media doen. Zolang de media niet zullen schromen nieuwe cohorten anti-moslim en anti-multiculturele agitatoren in te zetten als het type Wilders van vandaag de dag zich zou mati­gen, zal de een groeiende ontwrichting van onze maat­schap­pij de dagorder blijven. Een tweespalt in de samenleving van een 'wij' tegen een 'zij', die dan voor diezelfde media een onuit­put­telijke bron zal blijven vormen om vervolgens weer in de bericht­geving uitgebreid te coveren.

En intussen is het door de media eindeloos gereproceerde geluid van kaliber waar Wilders zijn voordeel mee doet dus neergesla­gen in een groei­ende politieke macht en is dit geluid dan vlees gewor­den in de Tweede Kamer. Een fantastische pres­ta­tie van de media die de daartoe voedende modder­stroom des­kundig naar boven hebben gehaald.

Zijn de media hier dus de schuldigen ? Ongetwijfeld en voor iedereen die het hoofd koel houdt ook onmiskenbaar en gemakke­lijk waarneem­baar. Op de toppen van een eindeloos doorgaande 'free publicity' van nog nooit vertoonde omvang kon een poli­tieke worteling voor het aldus gezaaide onheil onmogelijk uit­blijven.

Als er niets gebeurd zullen 'de politiek' van het gehalte Wilders en de media, alternerend, elkaar de bal blijven toe­spelen. Vanuit wederzijds eigenbelang. En de samenleving, die zich door dit verbond gegijzeld weet, wacht met kloppend hart het onheil af dat, willens en wetens, door dit bondgenootschap verder nog gegene­reerd zal worden. Machteloos moet worden toegezien hoe deze maatschappelijke pyromanen beramen om de vlam verder in de pan te laten slaan: types als Wilders maken een film gericht op verdere dodelijke belediging van moslims en de islam en de media maken zich op om daar eens goed voor te gaan zitten en daar breeduit een platform voor te bieden.
De te verwachten maatschappelijke onrust die daarvan het gevolg zal zijn, levert ongetwijfeld weer een nieuw hoogtepunt op voor de media om te coveren.

Wie kan hier nog de ondergronds voortwoekerende veen­brand nog intomen? En eventueel uitslaande branden voorkomen.
Die rol lijkt niet weggelegd voor de 'beschaafde' gevestigde politieke partijen. Die willen niet dat er ingegrepen wordt. Niet uit liefde voor het zogenaamde 'vrije woord', maar omdat ze, desgewenst, zelf de populistische kaart willen kunnen blijven spelen. Op elk moment dat hen dat hen dat uitkomt. Teneinde aldus ook zelf daarmee een machtig instrument paraat te kunnen houden om het publiek af te leiden.

Dan blijft er nog maar één potentiële kandidaat over voor een mogelijke maatschappelijk appaiserende rol. En dat is de strafrechter. Bij alle geluiden omtrent de multiculturele perikelen wordt er één stem van de rede krampachtig verzwe­gen. En dat is: laat de strafrechter optreden als arbiter over wat er wel en niet gezegd mag worden. In een rechtsstaat behoort immers de rech­ter het verschil te maken.

Maar dan moet de strafrechter wél de gelegenheid krijgen om zijn intermediaire rol hier te vervullen. Wetstechnisch staat de zaak daarvoor voldoende op scherp. We hebben hier te lande immers de anti-discriminatiebepalingen van ons Wetboek van Strafrecht. Maar ook het OM zal daaraan dan moeten meewerken.
Dit betekent dat het OM zelf, ambtshalve, bepaalde exces­sieve uitlatingen ter toetsing aan de strafrechter zal moeten voor­leggen. Of in elk geval, op aangifte van burgers, in beweging zal hebben te komen. Het is echter, al jarenlang, voor velen een verbazingwekkende ervaring om te moeten constateren dat het OM op dit onderwerp in het geheel niets doet.

Die verba­zing is trouwens al lang omgeslagen in regelrechte verontrusting, nu talloze burgers en hun organisaties, waaron­der ook de Beweging tot Herstel van het Respect, hebben moeten ervaren dat hun aan­gif­tes bij het OM wegens schending van de anti-discrimnatiebe­pa­lingen in een zwart gat verdwijnen. Tientallen, honderden aangiftes moeten zo bij het OM inmiddels de stort­koker zijn ingegaan. Zelfs een ontvangstbevestiging kon er niet af.

De recente arrestaties van demonstranten in Amsterdam met de tekst "Geert Wilders extremist - Brengt u en de samenleving ernstige schade toe" scheppen hier op slag helderheid en beves­tigen in één klap de zwartste vermoedens omtrent de vraag waar het OM nu eigenlijk staat. Met deze wilde arresta­ties wegens smaad, uitgevoerd op voorslag van het OM in Amsterdam, geeft het OM zichzelf voor iedereen zichtbaar bloot als de grote beschermheer van types als Wilders.
We hebben het dan over hetzelfde OM te Amsterdam dat al jaren­lang talloze aangiftes tegen mensen als Wilders wegens schen­ding van de antidiscrimi­natie bepalingen van ons Wetboek van Strtafrecht verzwolgen houdt.

Aldus weet het OM in den lande, als onderdeel van wat gerust een monsterverbond met de media en 'de politiek' mag worden genoemd, nu al weer vele jaren te voorkomen dat de strafrech­ter, na het arrest-Janmaat van 1999, opnieuw zijn werk zou kunnen doen: paal en perk stellen aan de onmiskenbare groot­schalige en niet aflatende over­schrijdingen van onze straf­rechtelijke anti-discriminatiewetgeving.

Klaarblijke overschrijdingen, want in 1999 oordeelde de Hoge Raad een verklaring van het toenmalige lid van de Tweede Kamer Janmaat dat de Centrumpartij 'de multiculturele samenleving' zou 'afschaffen indien eenmaal aan de macht gekomen', in combinatie met uitlatingen als 'vol is vol', als zijnde in strijd met de anti-discriminatiebepalingen van ons Wetboek van Strafrecht. Hoeveel te meer heeft dat dan te gelden voor de veel­voudig ernsti­ger uitlatingen die vandaag de dag als 'nor­maal' worden be­schouwd !

Maar als een Cerberus waakt hier het OM, brutaal verhin­derend dat de strafrechter hier ook maar enige kans zou krij­gen het recht verder tot gelding te bren­gen.
Het is de hoogste tijd dat de samenleving, in diepe verontrus­ting zich jegens dit OM afvraagt: "who are those guys" ? En welke duistere agenda hebben zij met onze samenleving ?

A. Appollumai,

secr. Beweging tot Herstel van het Respect