Occupy Festival - Patrick Bakkenes

Verhaal

er zijn nog steeds lieden die accepteren dat de macht is aan het kapitaal
zij zien niet al het kwaad gedaan door macht en geld en dwang
tot arbeid, verduisterd als hun denken is door de goudglinsterende gordijnen
van het vrijemarktideaal

geen vertrouwen heb ik nog in hoge heren, die zonder dat ik daarmee instem
mijn centen en mijn land beheren, rijdend in de duurste auto’s en lopend
in de mooiste kleren trekken zij hun dikke portefeuilles en gebruiken hun
gewiekste monden om iedere kritiek met versluierde vormen
van omkoping en huichelarij te pareren

ik geloof niet in een hoger wezen, gezeten op een grote wolk
die gniffelend aan de touwtjes trekt, bespelend al het mensenvolk
wat zou hij – of zij – ziek zijn, van de poppenkast hier beneden, van alle zucht
naar geld en macht en alles wat toch eigenlijk geen waarde heeft

En toch, er is nog hoop want… niet alles is te koop de 99% gaat zich
Nu eindelijk roeren, wereldwijd zijn er de occupanten, de occupyers,
ze veroveren de pleinen en de straten, ze vechten met hun woorden en hun daden,
zonder vrees treden zij een nieuwe, eerlijke sociale toekomst tegemoet
nu een tentenkamp in de stadse woestenij maar ook een oase in een dorre woestijn,
laat de boodschap nog luider klinken, verenig u in uw kritiek,
het moment is hier, laat ons de wegbereiders zijn

Bankier

Bedenk u!
Voor u hem vertrouwt
Pas op!
Als uw dochter
met hem trouwt
Ga weg!
Van hem
als u beseft
dat zijn leven
het uwe treft
Vertrek!
bij hem
als u niet wilt
dat hij uw geld
vergeefs verspilt
Verdwijn!
van hier
en keer niet om
ga weg van hier
met stille trom

Non-conformisme

ik weiger mij te conformeren aan wetten
die mijn wereld en mijn ziel onteren
ik sla niet meer tegen dove muren en schreeuw
niet meer in gedoofde vuren ik leef het leven
zoals het hoort, met mijn nuchter verstand en een
kritische blik als enige metgezellen op mijn
reis naar een betere wereld, waarvan een begin
al aan de horizon gloort.

© Patrick Bakkenes 2011

image: